Kadomaand

Collapse

Announcement

Collapse
No announcement yet.

Woke, de nieuwe maat van wie?

Collapse
X
 
  • Filter
  • Time
  • Show
Clear All
new posts

  • Wil men nou juist het verleden zichtbaar houden met uitleg of alles weghalen? Ik kan het niet meer volgen.

    Comment


    • 19 december gaat de Nederlandse regering op maar liefst 8 plekken waaronder ook in de overzeese gebiedsdelen excuses aanbieden voor het slavernijverleden.

      Comment


      • https://www.ad.nl/buitenland/stichti...laaf~a7ffb67b/


        Stichting eist dat koning naar Suriname komt voor excuses: ‘Weerwind is zelf nazaat slaaf’


        SLAVERNIJVERLEDENNiet minister Franc Weerwind (Rechtsbescherming) maar koning Willem-Alexander moet naar Suriname komen om excuses te maken voor het slavernijverleden. Dat wil de stichting Eer en Herstelbetalingen Slachtoffers van slavernij in Suriname.


        het is ook nooit goed, zullen we alle mensen die denken er wat over te zeggen te hebben (de slachtoffers zijn al jaren dood, eerst ff op papier laten zetten wie wat waar excuses moet gaan aanbieden en in watvoor kleur pak dat moet? Voordat we er aan beginnen, en dan excuses aan wie? De nazaten van de slaven hun leven terug geven en naar het land van herkomst sturen waar hun voorouders vandaan kwamen toen ze slaaf waren, zodat dat ook weer hersteld is, of is dat ook weer niet goed?


        Comment


        • https://www.bnnvara.nl/joop/artikele...en-van-familie

          Barbados overweegt om Brits Lagerhuislid te laten betalen voor slavernijverleden van familie

          De regering van Barbados overweegt om een rechtszaak aan te spannen tegen Brits Lagerhuislid Richard Drax, die een nakomeling is van een Britse slavenhoudersfamilie, voor herstelbetalingen. Het welgestelde conservatieve parlementslid is het eerste individu dat voor de rechter wordt gesleept voor herstelbetalingen vanwege een voorouder die zich schuldig heeft gemaakt aan slavernij.

          Drax zou onlangs in de eilandstaat en voormalige Britse kolonie Barbados geweest zijn en gesproken hebben met premier Mia Mottley. Daar zou een rapport over liggen bij Mottley’s kabinet waarin de vervolgstappen staan beschreven, waaronder een rechtszaak als er geen overeenstemming wordt bereikt met Drax.

          De familie Drax heeft sinds de 17e eeuw een plantage op Barbados en hebben een prominente rol gespeeld in de suikerteelt en slavenhandel in het Caribisch gebied en de Verenigde Staten. De voorzitter van de Barbados Task Force, een werkgroep die zich inzet voor herstelbetalingen, benadrukt dat de Verenigde Naties slavernij als een misdaad tegen de mensheid heeft verklaard. ‘’Als de kwestie niet kan worden opgelost, zullen we juridische stappen ondernemen bij de internationale rechtbanken’’, zegt de voorzitter. "Bij de zaak tegen de familie Drax gaat het om honderden jaren slavernij. Het is aannemelijk dat de schade veel hoger is dan de waarde van het land.’’

          De Barbados Task Force is aangesloten bij Caricom, een samenwerkingsverband van landen in het Caribisch gebied, dat zich inzet voor herstelbetalingen door voormalige koloniale machten en instellingen die profiteerden van slavernij. Suriname is daar onder andere ook lid van.

          De taskforce kijkt ook naar andere families die zich schuldig hebben gemaakt aan slavernij en daar rijk van zijn geworden, waaronder de Britse koninklijke familie.

          Comment


          • https://www.telegraaf.nl/watuzegt/82...nk-liever-zelf

            Denk liever zelf


            Aimé Césaire, de bij ons niet zo bekende Frans-Martinikaanse dichter en schrijver, was ook een van de stichters van de ’Mouvement de la négritude’, een ideologische beweging van zwarte intellectuelen tegen het racisme in het Franse koloniale rijk in de jaren 30 van de 20ste eeuw. Wat mij daaraan altijd opvalt is hun brede kijk op de dingen. Toen men Césaire vroeg wat zwarte jongeren moesten lezen om te weten wie ze zijn, zei hij: „De algehele cultuur! Alles moet hem interesseren: Grieks, Latijn, Shakespeare, de Franse klassieken, romantici, enzovoort.” Césaire kwam als een van de eersten op voor de rechten van zwarte mensen, maar verzette zich tegen alles wat woke is, voor woke bestond.

            Wokers blijken geen helden maar cultuurbarbaren. Het valt trouwens op hoe agressief die wokisten zijn geworden. En des te onderdaniger onze politiek. Ze excelleren in zelfkastijding door bijvoorbeeld excuses te bieden voor de slavernij. Het Westen en zeker blanke mensen zijn schuldig, moeten excuses aanbieden voor alles. Desondanks worden de (meestal professionele) slachtoffers met de dag agressiever; hun slachtofferschap is oneindig en eeuwig. Dat is pervers. En het slaat nergens op. De agressiviteit is verscholen achter het slachtofferschap. Je moet zoveel slechte wil hebben om zo professioneel slachtoffer te zijn dat je je agressiviteit zo goed kan verbergen en anderen aanduiden als dader voor iets dat zelfs niet bestaat.





            Zoals het zogeheten racisme van Zwarte Piet. Of de zogeheten islamofobie van een perfect geïntegreerde vrouw en politica als minister Dilan Yeşilgöz-Zegerius. Omdat die het durft op te nemen voor de politiemannen en -vrouwen die zomaar zonder meer het etiket racist krijgen opgeplakt. Laten we wel wezen: racisme bestaat en moet worden aangepakt. Maar wie overal racisme ziet, zorgt er finaal voor dat écht racisme verdrinkt in een zee van zogeheten slachtoffers en zogeheten daders. Dat is een cadeau voor de échte racisten.

            Professioneel slachtofferschap


            Sylvana Simons van Bij1 bijvoorbeeld is een ongezien talent in professioneel slachtofferschap. De politie, Nederland, alles wat niet links is, is per se slecht, en vooral tegen de zwarte mensen.

            Zij - mensen die alle mogelijke kansen kregen en ze gelukkig (!) ook grepen - maken anderen wijs dat ze hulp nodig hebben. Allicht om hen in die hulp te houden. Dat is voor de wokers stukken comfortabeler dan zeggen Hier zijn er kansen, grijp ze.

            Hun verhaal voor zwarte jonge mensen is dat ze altijd en overal slachtoffers zijn, en niets kunnen op eigen kracht. Ze krijgen te horen dat hun lot wordt bepaald door boze blanke mannen en hun geprivilegieerde kinderen. Het gewicht van het verleden, wordt hen verteld, is te zwaar om te dragen: er is de slavernij, de kolonisatie, en Zwarte Piet loopt nog altijd rond, de knecht van Sinterklaas. Ga maar lekker janken, kind. Je bent een slachtoffer.

            Ander verhaal


            Ik wil een ander verhaal vertellen. Ik wil niet een slachtoffer zijn om wie ik ben.

            Ik wil wijd en zijd verkondigen dat dit een vrije samenleving is, met problemen, zeer zeker, maar vooral ook met huizenhoge kansen voor iedereen. Waar men in heel veel landen van deze planeet nog lang niet aan toe is. En dat is niet de schuld van het verleden of van de blanke mensen van nu. Dat is de schuld van hun leiders van nu.

            Wie zoveel energie steekt in slachtoffer zijn, houdt zichzelf én de anderen voor de gek. Waarom krijgen die zoveel aandacht? Wat helpt dat ons vooruit? Waarom willen we in godsnaam mensen per se in de achterstelling houden?

            Waarom mogen mensen van kleur niet zelf nadenken? Zelf kiezen? Zelf beslissen om niet langer slachtoffer te zijn? Zelf aan politiek doen? Politiek gaat immers over oplossingen, over ideeën om de wereld beter te maken. Niet over kleur. Een wereld waarin keuzes afhangen van huidskleur – zwart kiest zwart, blank kiest blank – is niet mijn wereld. En al zeker niet de wereld waarvan ik droom.

            Waardigheid


            Ik ben geboren in een land waar de kansen niet voor het grijpen lagen. Maar ik heb mij verzet; tegen de onderdrukking in mijn eigen gemeenschap. Ik heb mijn eigen weg gezocht en gevonden. Dankzij la culture universelle, en alle kennis, waarden en bagage die ze me meegaf. Ik ben eeuwig dankbaar dat mijn vader dacht zoals Aime Cesaire en me Voltaire gaf. Hij heeft ons nooit gezegd dat we slachtoffers waren. Hij zei dat als je wat wilde krijgen je dat zelf moest verdienen. Hij gaf me boeken, lessen, huiswerk. Om zelf te leren denken; over vrijheid, waardigheid en zelfrespect.

            Je waardigheid vind je niet in de slachtofferschap. Integendeel.

            Comment


            • https://www.parool.nl/nederland/gewe...orst~b4daca1a/

              Nieuws

              Geweld en eieren gooien: politie grijpt in bij sinterklaasfeesten Zaandam en Staphorst


              De politie heeft zaterdag in Zaandam twee mensen aangehouden die met eieren gooiden naar demonstranten tegen Zwarte Piet. Ook in Staphorst moesten agenten in actie komen.

              Volgens de actiegroep Zaankanters tegen Racisme deden zestig mensen mee aan de demonstratie. De demonstranten vonden dat er bij het feest nog te zwart geschminkte pieten rondliepen, naast de roetveegpieten. De gemeente had de demonstranten verboden om megafoons en verstrekt geluid te gebruiken.

              Eerder op de dag greep de politie en de Mobiele Eenheid in bij de afrit Staphorst op snelweg A28. Daar was een confrontatie tussen zeker honderd demonstranten van actiegroep Kick Out Zwarte Piet (KOZP) en een grote groep tegendemonstranten die het protest van KOZP wilden tegenhouden. Het is nog niet bekend of er gewonden zijn en of er mensen zijn aangehouden.

              Volgens Jerry Afriyie van KOZP zijn leden van zijn groep gewelddadig bejegend door de tegendemonstranten, van wie enkelen hun gezicht zwart hadden geschminkt. Daarbij zijn auto’s bekogeld en beschadigd en is een ruit van een van de twee bussen van de groep vernield.



              “Opnieuw is ons op het laatste moment het recht op demonstreren afgenomen en hebben de autoriteiten ons laten stikken ten gunste van een groep die ons dat recht niet gunt,” aldus Afriyie. KOZP denkt nog na over eventuele te nemen stappen tegen het demonstratieverbod.

              Vorige week zaterdag werden actievoerders tegen Zwarte Piet in Westzaan ook al bekogeld met eieren en uitgescholden.

              Comment


              • https://www.briefjevanjan.nl/aan-de-surinamers/

                Aan de Surinamers

                Beste Surinamers,

                In Nederland kennen we het gezegde ‘Je geeft ze een vinger, en ze pakken je hele hand’.

                Blijkbaar heeft commandeur Abraham Crijnssen van de Zeeuwse admiraliteit, die Suriname op 28 april 1668 definitief veroverde op de Engelsen, dat gezegde niet helemaal goed overgebracht met zijn fregat Zeelandia.

                Of het is later verbasterd.

                Maar sinds gisteren weet ik zeker dat het bij jullie anders luidt.

                ‘Ze geven ons een hand, maar we willen hun hele lichaam’.

                Die ‘hand’ die Nederland aan Suriname geeft, bestaat uit excuses voor wat de voorouders van meer dan 99,99 procent van de autochtone Nederlanders jullie voorouders tussen 1668 en de afschaffing van de slavernij níet hebben aangedaan.

                En wat jullie, nog levende Surinamers, sowieso niet is aangedaan.

                Want zoals het Engelse gezegde luidt: I never owned any slaves and you never picked any cotton.

                Maar goed, ‘Nederland’ (lees: leden van het kabinet) gaat dus op 19 december op acht plaatsen in de wereld sorry zeggen voor de misdaden van een kleine elite uit de zeventiende, achttiende en negentiende eeuw (en aankondigen dat er een schip met geld achteraan komt).

                Een van de Surinaamse herstelbetalingseisers in Nederland, ene Berryl Biekman, heeft al gezegd waarop jullie volgens haar recht hebben.

                Ze dacht aan 40.000 euro voor iedere (!) nazaat van een slaaf.

                Belastingvrij.



                Als vóórschot.

                Éigenlijk moet dat gezegde dus worden aangepast.

                ‘Ze geven ons een hand, maar we willen hun hele lichaam én hun portemonnee’.

                (Tussen haakjes: ik las ergens een veel beter voorstel, waar iederéén iets aan heeft)

                Maar goed, terug naar gisteren.

                In augustus was er een kneiterlinkse delegatie van Tweede Kamerleden (D66, CDA, PvdA, SP, GroenLinks, ChristenUnie, Volt en Bij1) wezen kijken welk leed een kleine Nederlandse elite de slaven had aangedaan.

                In september ging premier Mark Rutte.

                Begin november meldde het kabinet dat er excuses zouden komen voor het slavernijverleden.

                En eergisteren werd dus duidelijk dat acht kabinetsleden op 19 december op acht plaatsen excuses komen maken.

                Doorpakken heet dat!

                Minister voor Rechtsbescherming Franc Weerwind, naar ik heb begrepen zelf nazaat van voormalige slaven, is aangewezen om dat in Suriname te doen.

                Good for you, zou ik denken.

                Éindelijk die excuses waar al zo lang om werd gevraagd.

                Éindelijk de poorten naar de door de Nederlandse belastingbetalers gevulde schatkisten geopend.

                Mis!

                Het is wéér niet goed.

                Ik som even de klachten op:

                Nederland gaat te haastig te werk.

                Het mag niet op 19 december gebeuren, maar moet op 1 juli 2023, 150 jaar na de afschaffing van de slavernij.

                Eerst moet nog door Surinamers worden bepaald waarvoor precies excuses worden gemaakt.

                Dan moet de tekst van de excuses voor akkoord worden voorgelegd aan de nazaten van de Surinaamse slaven.

                Verder moet Nederland niet de onderknuppel Franc Weerwind de Surinamers excuses laten maken, omdat het er dan op lijkt dat die het doet omdat-ie toevallig toch al voor een lang geleden gepland werkbezoek in Suriname is.

                Sowieso nemen jullie geen genoegen met een onderknuppel; Mark Rutte is wel de minste die jullie verwachten, maar liever nog koning Willem-Alexander.

                En, oh ja, er moet ook eerst overeenstemming zijn over ‘een uit te voeren programma van herstel’ (in goed Surinaams: de befaamde herstelbetalingen).

                Ik verzin dit allemaal niet, de NOS zegt het zelf.

                Weet je wat ik zou doen als ik het kabinet was?

                Ik zou tegen die Surinamers die nu lopen te zeiken zeggen dat ze mijn rug op kunnen.

                Het blijft 19 december, het blijft Weerwind en welke tekst die windvaan uitspreekt maakt hij zelf wel uit.

                En als dat jullie niet bevalt, krijg je alleen maar een vinger.

                Jullie snappen wel welke.

                Groet,

                JanD

                Comment


                • https://www.trouw.nl/politiek/het-ka...uses~b9fcc074/

                  Het kabinet heeft bijna een dagtaak aan het aanbieden van excuses

                  Sorry seems to be the hardest word, zong Elton John ooit. Vooral voor politici lijkt het aanbieden van excuses soms een loodzware opgave. Als ze iets doms hebben gezegd of gedaan en de buitenwereld vervolgens excuses eist, dan komen ze vaak niet verder dan een knarsetandend ‘Ik betreur de ophef’. Daarmee zeggen ze eigenlijk dat niet zij, maar de buitenwereld dom is geweest door zo hysterisch te reageren.

                  Als het om grotere gehelen gaat, zoals ‘het kabinet’ of ‘het koninkrijk der Nederlanden’, buitelen de excuses de laatste jaren over elkaar heen. Het hele excuusveld overziend, vraag je je af of het niet eens tijd wordt voor een staatssecretaris voor excuses.

                  Het blijkt makkelijker te zijn om ‘sorry’ te zeggen namens een collectief dan namens jezelf. Toch maakt dat de excuses niet eenvoudiger, zoals we de afgelopen week zagen met de ophef over de Nederlandse slavernij-excuses. Daarover is nog veel onduidelijk, maar één ding staat vast: dit moet de grote knaller worden in een lange reeks van kabinetsexcuses voor dingen die in het verleden niet helemaal goed zijn gegaan.

                  Van Rawagede tot alle misstanden


                  Neem Indonesië. In december 2011 bood Nederland – in de persoon van ambassadeur Tjeerd de Zwaan – excuses aan voor het bloedbad dat Nederlandse militairen in 1947 aanrichtten in het dorp Rawagede.

                  In maart 2020 pakte koning Willem-Alexander het grootser aan. Tijdens een staatsbezoek aan Indonesië bood hij excuses aan voor alle misstanden tijdens de koloniale periode en de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd van na de Tweede Wereldoorlog.

                  Twee maanden eerder had premier Rutte in Amsterdam verontschuldigingen aangeboden voor ‘het overheidshandelen’ tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij doelde daarbij vooral op ‘de bittere consequenties van registratie en deportatie’ tijdens de Jodenvervolging.

                  Van recenter datum is het donkere hoofdstuk dat Srebrenica heet, de moslimenclave die in 1995 onder toeziend oog van Nederlandse Dutchbat-militairen werd overrompeld door het Bosnisch-Servische leger.

                  Dit jaar kwamen er op twee plekken kabinetsexcuses: in juni klonk het e-woord uit de mond van Rutte, bestemd voor de Dutchbat-veteranen. Een maand later sprak defensieminister Ollongren in Bosnië-Herzegovina de ‘diepste excuses’ uit tegenover de nabestaanden van de genocide onder de Bosnische Moslims.
                  Lodewijk Asscher en de toeslagenaffaire


                  De vergelijking met zulke (oorlogs)tragedies gaat mank, maar de laatste jaren zijn er ook misstanden in Nederland zelf geweest die opeenvolgende kabinetten tot knievallen hebben gedwongen. Als dieptepunt geldt de toeslagenaffaire. Daarvoor bood Lodewijk Asscher, minister van sociale zaken in Rutte II, in december 2020 al zijn excuses aan, een maand voordat het hele kabinet-Rutte III erover viel. Overigens was Asscher toen Kamerlid, waardoor hij niet namens het kabinet sprak.

                  Opvallend was dat de PvdA’er het collectieve overheidsfalen wel degelijk betrok op zichzelf. “De constateringen over mijn eigen rol hierin zijn pijnlijk en vervullen me met schaamte.” Waar zie je dergelijke ootmoed nog, tegenwoordig.

                  Een klein jaar later kregen tweehonderd gedupeerden een ‘persoonlijke’ excuusbrief van Rutte en staatssecretaris Van Huffelen.

                  Bijzonder waren de verontschuldigingen die voormalig minister Van Engelshoven een jaar geleden aanbood voor de oude Transgenderwet (1985-2014). De voorwaarden daarin voor het laten veranderen van de geslachtsaanduiding werden als mensonterend beschouwd.

                  Van iets langer geleden is het ‘sorry’ uit 2013 van toenmalig minister Opstelten voor de manier waarop het Openbaar Ministerie vroeger slachtoffers van seksueel misbruik in de kerk aan hun lot heeft overgelaten. In 2018 was het de beurt aan defensie-staatssecretaris Visser om ‘sorry’ te zeggen tegen de werknemers die decennialang door overheidsinstellingen zijn blootgesteld aan het giftige, roestwerende (verf)bestanddeel chroom-6.
                  Beroemde kabinetsexcuses


                  1 – Slavernijverleden (komen nog)

                  2 – Misstanden Nederlands-Indië (2011 en 2020)

                  3 – Srebrenica (2022)

                  4 – Toeslagenaffaire (2021)

                  5 – Transgenderwet (2021)

                  Comment


                  • De lijst met verboden woorden worden ook steeds langer. Scholen passen zich al aan. Steeds meer gekkies bij de overheid.

                    Comment


                    • Lijst met verboden woorden? Door wie of wat?

                      Comment


                      • zie https://www.telegraaf.nl/nieuws/6606...oeit-en-groeit

                        Woorden als ’ontwikkelingsland’, ’vrouw’ en ’verzetsheld’ ter discussie
                        Zwarte lijst met ’verboden’ termen van activisten groeit en groeit

                        Het woord ’verzetshelden’ gaat in de ban bij het Verzetsmuseum, want, zo stelt de leiding, ook die mensen maakten fouten. Zo wordt de lijst met ’verboden woorden’ alsmaar langer, vaak aangevuld door activisten die zaken als racisme en seksisme aan de kaak willen stellen. Maar, zo weet een taalkundige: „Woorden verbieden, dat werkt niet.”

                        Is ’vrouw’ nog wel een acceptabel woord om ongeveer de helft van de bevolking te beschrijven? Op de universiteit niet altijd meer, weten ze bij de redactie van het Maastrichtse studentenblad Observant. Nadat ze berichtten over een actie van feministen die gratis tampons uitdeelden, kregen ze een boze mail van de actiegroep. Het artikel zou ’transfoob’ zijn omdat de auteur schreef dat de actie was bedoeld voor ’vrouwen’. Er werd gesommeerd om het te vervangen door ’mensen die menstrueren’.



                        De ’taalpolitie’ zit ook in de collegebanken, weten docenten in het hoger onderwijs. Net het verkeerde woord laten vallen, kan je op een vermaning of klacht komen te staan. Lastig, want de veranderingen gaan snel. Als je studenten vergeet te vragen wat hun persoonlijke voornaamwoorden zijn (bijvoorbeeld ’hij’ of ’zij’), of als je niet weet dat een woord als ’ontwikkelingsland’ neerbuigend en ’koloniaal’ is, dan ben je al snel ’fout’.

                        Het nieuwe taalgebruik wordt openlijk omarmd door veel onderwijsinstellingen. In Leiden staan geen persoonlijke voornaamwoorden meer op de diploma’s en worden cursussen gegeven over ’inclusieve taal’. In Maastricht wordt een genderneutrale taalgids verspreid met onder meer het advies om zoveel mogelijk de meervoudsvorm te gebruiken. „Taal is flexibel en evolueert, en genderinclusieve taal bestaat al en is gemakkelijk te gebruiken, zelfs als het een beetje oefening vereist.”

                        Ja, de taal verandert altijd, zegt Jan Stroop, taalkundige en ex-hoofddocent aan de UvA. „Maar normale taalveranderingen zijn spontaan en gaan geleidelijk. Dan hebben mensen het niet eens echt door dat hun taal verandert. Dit zijn kunstmatige, politiek gestuurde veranderingen – taalingrepen eigenlijk.”

                        Ook in andere delen van de samenleving leeft een drang naar een taal die meer ’deugt’. Deze week kondigde het Verzetsmuseum aan dat ze het woord ’verzetshelden’ vervangen door ’verzetsmensen’. „Mensen kunnen heldhaftig zijn, maar zijn nooit 100 procent een held”, aldus de directeur in gesprek met Trouw. Het waren ook ’maar’ gewone mensen met tekortkomingen.

                        Eerder besloot een groep musea woorden als handicap, dwerg en zigeuner te vervangen. De lijst ’verboden woorden’ is inmiddels lang: een brandweerman moet een brandweerkracht zijn, moedermelk wordt vervangen door mensenmelk en een slaaf ’tot slaaf gemaakte’.
                        Verdeeldheid


                        Al die ’regels’ kunnen leiden tot verdeeldheid tussen mensen die allemaal nieuwe of juist nog vooral oudere woorden gebruiken. „Het sociale oordeel speelt altijd mee in taalgebruik. Als mensen je gaan veroordelen omdat je een ’verkeerd’ woord uitspreekt, denk je wel twee keer na voordat je dat wil gebruiken. Maar dat mensen elkaar uitschelden op basis van hun taalgebruik, dat is onderdeel van een maatschappij die aan het verharden is”, zegt Stroop.

                        Misschien wel de meest gevoerde discussie: gebruiken we blank of wit om mensen met een lichtroze huidskleur te beschrijven? Blank is de norm, maar wordt door een groep mensen gezien als problematisch en racistisch. ’Wit’ was juist een politiek statement, maar wordt normaler. „Het is in om ’witte mannen’ te zeggen, maar dat heeft iets negatiefs. Als het over witte mannen gaat, is het vaak een soort veroordeling.”

                        Als er één plek is waar ze weten welke nieuwerwetse woorden het schoppen tot gemeengoed en welke alleen in bepaalde kringen blijven rondzingen, dan is het op de redactie van de Dikke Van Dale. Hoofdredacteur Ton den Boon legt uit hoe een woord in het woordenboek terechtkomt: verschillende media moeten het langere tijd gebruiken, het liefst een paar jaar achter elkaar. Dan is er sprake van een ’duurzame trend’ en kan de Van Dale er niet meer omheen.

                        Gender is een voorbeeld: er staan inmiddels meer dan 50 samenstellingen in het woordenboek, van genderbeleving tot genderwisseling. En dan: klimaat, wat volgens Den Boon ’vijftig jaar geleden een heel klein woord was’. „Nu is het lemma enorm. Begrijpelijk, want het is letterlijk een heet onderwerp. Sommige woorden, zoals klimaatstress, bestonden al, maar zijn wat anders gaan betekenen. Maar dat gebeurde door de tijd heen en bleef daardoor relatief onopgemerkt.”

                        Bepaalde woorden hebben juist flink aan populariteit ingeboet. Zoals etnische termen die tot niet al te lang geleden veel werden gebruikt, maar nu als scheldwoorden worden gezien. Een woord als ’neger’ blijft overigens wel gewoon in de Van Dale staan, maar dan wel met een toevoeging: ’Door steeds meer mensen als beledigend ervaren’. Pas als ze echt amper meer in de taal voorkomen, kunnen ze uit het woordenboek worden gehaald. Dat gebeurt per jaar met enkele tientallen woorden.

                        Hoezeer activisten ook zouden willen dat bepaalde woorden verdwijnen, verbieden werkt niet, zegt taalkundige Stroop. „Enerzijds zijn mensen best geneigd om te luisteren naar iemand anders’ klachten – ze willen politiek correct zijn. Maar als je woorden gaat verbieden, dan komen er andere woorden voor in de plaats met dezelfde boodschap.”

                        Comment

                        Working...
                        X